۱ – در فضا شما در طی یک روز ۱۶ بار طلوع و غروب خورشید را مشاهده می‌کنید یعنی هر ۹۰ دقیقه یک بار.

۲ – در فضا به خاطر عدم وجود جاذبه ، قد شما ۵ تا ۸ سانتی‌متر افزایش میابد که البته با کمر درد همراه خواهد بود.

۳ – در مطالعه‌ی که در سال ۲۰۰۱ صورت گرفت مشخص شد فضانوردانی که در زمین خروپف میکنند در فضا و در هنگام خواب آرام خواهند بود.

۴ – یک سری از غذاها و ادویه‌ها را در فضا باید با آب ترکیب کرد تا بتوان خورد.به عنوان مثال اگر شما بخواهید به غذای خود نمک و فلفل اضافه کنید به این خاطر که آن‌ها به سادگی در هوا معلق می‌شوند و برای سیستم هوای فضاپیما خطرناک هستند باید با آب ترکیب کنید.

۵ – طولانی‌ترین زمانی که یک نفر در فضا سپری کرده است ۴۳۸ روز میباشد.

پیوست : دوستانی که میخوان مطلب و یا صحبتی داشته باشیم کافیه به persianshadow@gmail.com ایمیل ارسال کنن و یا همین آی دی رو در جیتاک اضافه کنن تا در مواقعی که آنلاین هستیم با هم گفتگو کنیم .

کاوشگر کاسینی که نام خود را از اخترشناس مشهور ایتالیایی جووانی دومنیکو کاسینی وام

گرفته است به قصد کاوش زحل به فضا فرستاده شد این کاوشگر تصاویر گوناگونی را از زحل

برای دانشمندان ناسا تا به این لحظه ارسال کرده است. کاسینی تا سال ۲۰۱۷ باید به ماموریت

خود ادامه دهد.اگر قصد دارید با کاسینی بیشتر آشنا شوید به صفحه آن در وب‌سایت ناسا

سر بزنید.

اما ویدیو بالا کاری از کریس عباس از دیجیتال کیچن است که تصاویر گرفته شده توسط

کاسینی را به همراه آهنگی از گروه “ناخن ۹ اینچی” ترکیب کرده و به ما بخشی از عظمت

زحل و محیط پیرامون آنرا نشان می‌دهد.

ناسا برای پاسخ دادن به سئوالات بسیار مهم بشر درباره منظومه خورشیدی قصد دارد تا یک کاوشگر فضایی

را راهی خورشید بکند.

یک سفینه فضایی که اندازه‌ی نزدیک به یک ماشین کوچک  دارد به داخل اتمسفر خورشید شیرجه میزند یعنی

در جایی که از سطح خورشید نزدیک به ۴ میلیون مایل فاصله دارد و مناطقی را کاوش میکند که تا کنون مورد

کاوش قرار نگرفته است.

این پروژه بی‌مثال که نام Solar Probe Plus را یدک میکشد برای سال ۲۰۱۸ برنامه ریزی شده است.

ناسا ۵ آزمایش علمی را برای باز کردن قفل‌های مرموز خورشید انتخاب کرده است.

Lika Guhathakurta محققی که در این پروژه فعال است می‌گوید : این پروژه به نبوغ بشر اجازه میدهد به جایی

پا نهد که تاکنون هیچ سفینه فضایی بدان جا نرفته است.ما برای اولین بار خورشیدمان را لمس می‌کنیم ، می‌بوییم و مزه

می‌کنیم.

برای نزدیک شدن این سفینه فضایی به خورشید بدنه آن باید از یک ترکیب کربنی پوشیده شود که بتواند دمای

۱۴۰۰ درجه را تحمل کند.

اما دو سئوال کلیدی که این سفینه فضایی به آن پاسخ خواهد داد به این گونه خواهد بود :

۱ – چرا لایه بیرونی اتمسفر خورشید از لایه روشن تر زیرین گرم تر و داغ تر است.

۲ – منشاء بادهای خورشیدی چیست ؟‌ همان بادهای که باعث شده گرما و نور خورشید به ما و بقیه منظومه

خورشیدی برسد.

بی‌شک اسم ناسا با فضا گره خورده،  ولی ناسا برای چهاردهمین بار بخش بیکران و ناشناخته از کره زمین را برای

بشر روشن خواهد کرد، فرسنگ‌ها در اعماق اقیانوس‌.

ناسا روز گذشته ۲ تن از فضانوردان خود را در قالب چهاردهمین ماموریت NEEMO راهی اعماق اقیانوس‌ها کرد.

نام این ماموریت مخفف کلمات NASA Extreme Environment Mission Operation

است و مخفف شده آن یعنی NEEMO شخصیت کاپیتان نمو کاراکتر افسانه‌ای داستان بیست‌هزار فرسنگ زیر دریا

را به خاطر ما می‌آورد.

فضانورد کهنه کار کریس هدفیلد رهبری این عملیات دو هفته‌ای را بر عهده دارد.آن‌ها باید در این مدت در یک

آزمایشگاه در زیر اقیانوس زندگی کنند. و برای این مدت تمرینات سخت غواصی داشته‌اند.باید منتظر بود همچون

فضا تصاویری شگفت‌انگیز از اعماق اقیانوس‌ها جایی که بشر به سادگی به آن دسترسی ندارد برای بشر گرفته

شود.

همچنین ناسا در این ماموریت واکنش بدن انسان به فشار آب و زندگی در آن نقطه از زمین را بررسی می‌کند

این ماموریت همچنین تستی برای فرستادن انسان به کره مریخ قلمداد می‌شود.و در نهایت تصویری شگفت‌انگیز

از اعماق اقیانوس:

بعد از گذشت ۴۰ سال “بازتابنده نور” مربوط به اتحاد جماهیر شوروی سابق توسط تیمی از دانشمندان

آمریکایی با تاباندن اشعه لیزر از روی زمین پیدا شد.

اتحاد جماهیر شوروی سابق در۱۷ نوامبر سال ۱۹۷۰ طبق یک ماموریت با نام Luna 17 یک روبات

Rover در سطح ماه قرار داد که همچنین مجهز به یک بازتابنده نور بود.به این روبات روسی Lunokhod 1

می‌گفتند روباتی که آخرین بار در۱۴ سپتامبر سال ۱۹۷۱ دیده شد.

پرفسور مورفی از دانشگاه سن‌دیگو کالیفرنیا رهبر تیمی است که با تاباندن اشعه لیزر به ماه در حال

بررسی شکل ماه هستند و همچنین بررسی انحراف مغناطیسی که در نظریه معروف نسبیت انیشتن بیان شده.

پرفسور مورفی می‌گوید:

ما به طور معمول از ۳ بازتابنده نور در سطح ماه که توسط عملیات‌های آپولو ۱۱ ، ۱۴ و ۱۵ در ماه

قرار گرفته و گاهی اوقات از بازتابنده روسی Lunokhod 2 استفاده می‌کنیم.البته تابنده روسی در نور

خورشید درست عمل نمی‌کند.ولی ما به دنبال یافتن Lunokhod 1 بودیم.

مورفی و تیمش دو سال برای یافتن این بازتابنده تلاش کردند ولی چیزی نیافتند.تا این که  دوربین

فوق‌العاده قوی ناسا با نام LRO که تصویری از سطح ماه گرفته بود توانست باعث پیدا شدن بازتابنده

روسی شود دقیقآ چند مایل دورتر از جایی که مورفی و تیمش در حال جستجوی آن بودند !

اما یکی دیگر از دلایلی که دانشمندان پرتوهای بازگشتی از ماه را بررسی می‌کنند به این دلیل است که

در زمانی که ماه قرص کامل می‌شود مقدار بازگشت نور به توان ۱۰ کاهش پیدا می‌کند چیزی که دانشمندان

دنبال پاسخ آن هستند.

مدت‌ها پیش در پست‌های “نجاتش می‌دهیم” و “کسی آنجاست؟” از تلسکوپ فضایی هابل گفتم.تلسکوپی که دنیایی

جدید در برابر بشر امروزی از کهکشان قرار داد.

این هفته بیستمین سالگرد ارسال تلسکوپ هابل به فضا است.تلسکوپی که بیش از دو دهه چشم دانشمندان در فضا بوده

این تلسکوپ در ۲۴ آوریل ۱۹۹۰ به فضا پرتاب شد.این تلسکوپ چنان تصاویر شگفت انگیزی از فضا برای دانشمندان

ارسال کرده که در تاریخ بشر نظیر ندارد.برای بیستمین سالگرد این تلسکوپ با هم تصاویری را خواهیم دید که این

تلسکوپ از اعماق کهکشان گرفته.تصایری شگفت انگیز و دیدنی…

۲۰ سال از پرتاب هابل در آیینه تصویر [تصاویری حیرت‌انگیز از اعماق فضا]

سال ۱۹۷۰ ، جیمز لاول ، جک استورات و فرد هیز سوار بر آپولو ۱۳ قصد فرود بر کره ماه

را داشتند و در اصل سومین تلاش ناسا برای فرود انسان بر روی کره ماه تنها ۹ ماه بعد از

راه رفتن اولین انسان‌ها بر روی کره ماه یعنی سرنشینان آپولو ۱۱.

تصویر بالا متعلق به کپسول آپولو ۱۳ است،کپسولی که صدمه دیده.بله ! آپولو ۱۳ تبدیل به یک

وسیله کشنده برای سرنشینانش شد.در فاصله ۹۱ هزار کیلومتری کره ماه و تنها ۲۰ ساعت مانده

به رسیدن به آن کپسول اکسیژن آپولو ۱۳ منفجر شد و جان سرنشینان آنرا تهدید میکرد.ناسا نمی‌توانست

کاری برای نجات سرنشینان در آن فاصله انجام دهد.ولی سرنشینان آپولو ۱۳ تسلیم مرگ نشدند و با

دور زدن کره ماه به سمت زمین بازگشتند تا اینکه سرانجام ۱۷ آوریل در اقیانوس آرام فرود آمدند.

تصویری بالا متعلق به لحظه نجات سرنشینان آپولو ۱۳ در اقیانوس آرام است.و فردی که در حال

خروج از کپسول است کسی نیست جز فرمانده آپولو ۱۳ یعنی جیمز لاول.

بر اساس آپولو ۱۳ فیلمی با همین نام با بازی تام هنکس [تصویر سمت راست] در نقش جیمز لاول [تصویر سمت چپ]

ساخته شد تا نجات یافتن دراماتیک آن‌ها به تصویر کشیده شود.

اما اکنون در این هفته و در آستانه چهلمین سال حادثه آپولو ۱۳ دانشمندان طبق یک شبیه سازی

کامپیوتری متوجه شدند برخلاف تصور قبلی که ممکن بود سرنشینان آپولو ۱۳ در صورت نجات

نیافتن یخ زده و به صورت منجمد کپسول آن‌ها در فضا روان شود و به صورت گوری معلق در فضا

در آید متوجه شده‌اند که مطمئنآ کپسول آن‌ها با جو برخورد میکرد و همگی از بین می‌رفتن.

سال ۱۹۷۷ دانشمندان ناسا دو فضاپیمای وُیجر ۱ و وُیجر ۲ را به فضا پرتاب کردند تا به اعماق فضا

بروند و دیدی جدید از کهکشان‌های دور دست به بشر بدهند.همراه با این دو فضا پیما لوحه ای از جنس طلا

قرار داده شد تا موجودات هوشمند دیگر کهکشان‌ها از وجود ما انسان ها و تمدن ما و تنوع گونه ای زمین

باخبر شوند.اطلاعاتی که در این لوح وجود دارند شامل موارد زیر است :

۱ – صد و پانزده عکس

۲ – صداهای گوناگونی از طبیعت از صدای باران،باد،صدای وال‌ها و دیگر حیوانات

۳ – یک پیام خوشامدگویی به ۵۵ زبان از طرف مردم زمین

۴ – ۹۰ دقیقه موسیقی از موسیقی شرق و غرب

۵ – پیامی از طرف جیمی کارتر رئیس جمهور سابق آمریکا

۶ – پیامی از طرف ژنرال سازمان ملل والدهیم

همچنین سلام به زبان فارسی با شعر معروف سعدی یعنی “بنی آدم اعضای یکدیگرند ” دنبال میشود…

آیا تمدن دیگری در فضا وجود دارد ؟ آیا آن‌ها ما را خواهند یافت ؟

اما پیام ما ایرانی ها و صدای ما ایرانی ها در ویجر چنین چیزی است :

درود بر ساکنین ماورا آسمان ها

بنی آدم اعضای یک پیکرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چوعضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

دانلود این پیغام که در فضاپیمای ویجر قرار گرفت [۹۴ کیلوبایت]

بیشتر بدانیم :

ویجر – ویکی پدیا فارسی

ویجر ۱ – ویکی پدیا فارسی

صفحه رسمی ویجر و تمام صداها

پیوست : بخوانید “گمشده در فضا” را !

وب‌سایتی توسط موسسه علوم استرالیا راه‌اندازی شده تا مردم جهان پیام‌های خود را که نباید بیش از ۱۶۰ کاراکتر

باشد در آنجا ثبت کنند به این منظور که این پیام‌ها قرار است به فضا فرستاده شود.

این پیام ها برای سیاره‌ای به نام Gliese 581d ارسال خواهد شد.این سیاره ۸ برابر بزرگتر از زمین است

و ۲۰ سال نوری از برج میزان فاصله دارد.دانشمندان تشخیص داده‌اند که این سیاره نزدیک‌ترین سیاره

خارج از منظومه شمسی است که شباهت‌های با زمین دارد و احتمال وجود زندگی در آن بالاست.

اما سازندگان سایت ” سلامی از زمین ” که سایت خود را در هفته جهانی علوم افتتاح کرده‌اند تذکر داده‌اند

که ۲۰ سال زمان نیاز هست تا این پیام‌ها به آن سیاره برسد و شاید هیچگاه پاسخی دریافت نشود.

در یکی از پیام‌های که فردی به نام kai از آمریکا برای موجودات فضایی نوشته چنین آمده است :

” تمام چیزی که نیاز دارید عشق است “

اما من چند تا از پیام‌های که مردم مختلف گفته بودند در بین چند هزار پیام جدا کردم و اینجا برای شما می‌نویسم.

تیموتی از استرالیا :‌

سلام همسایه‌ها ، لطفآ این پیام رو اسپم نکنید ! ممنون ،‌ زمین تنها

یو از چین :

من به عشق،شادی و کار و چیزهای مثبت باور دارم.امیدوارم آنجا هم چنین چیزهای باشد.

لیام از استرالیا :

شما هم توی سیارتون مک‌دونالد دارید ؟

[آنتن هفتاد متری که این پیام‌ها را به سمت سیاره ارسال میکند.]

متیو گردون از استرالیا:

عجله کنید بیاید منو برگردونید خونه !

از طرف بدبد بوی پارتی بند از استرالیا :

بدبد بوی پارتی بند برگزار کننده جشن‌ها .

شما برای ساکنان احتمالی این سیاره چه خواهید نوشت؟

درباره این سیاره در ویکی‌پدیا

درباره موجودات فرازمینی

فرازمینی ها فقط در مصر نبوده اند و در دوران باستان به دیگر نقاط زمین نیز سفر کرده اند.

عکس بالا  مربوط به بشقابی است که ۱۲۰۰۰ سال قدمت دارد و در نپال یافت شده .  نام

این بشقاب  ” لولادوف ” هست .

اولین چیزی که در این بشقاب ۱۲۰۰۰ ساله جلب توجه می کند شکل یک جسم هست که در

بالای تصویر مشخص شده است که دقیقا شبیه یک بشقاب پرنده هست.

شکل بعدی حکاکی شده روی بشقاب نمای یک بیگانه خاکستری است که در تصویر زیر مشخص شده .

براستی مردم نپال در ۱۲۰۰۰ سال پیش چه واقعه ای را دیده اند که آن را این چنین به تصویر کشیده اند؟