بله ۱۰۰% حتی اگر وایسه و ما شوت نکنیم یکی ازمون میگیره

به میلی‌دالتون : خب به نظر من خوشبختی باید یه چیزی باشه که وقتی به دست اومد
کسی نتونه از آدم بگیردش.کما اینکه هر چی فکر می‌کنم به نظر کمتر خوشبختی وجود داره
که بشه از گزند دیگران حفظ‌ش کرد.

من احساس میکنم هیچ انسانی نمی تونه خوشبختی کامل رو بدست بییاره
چون خیلی از ما انسانها نمی دونیم خوشبختی واقعی یعنی چی ؟

به فائزه قهرمانی : این هم نکته خیلی مهمی هست.اینکه خوشبختی کامل چیه.به نظر من خوشبختی می‌تونه همون
برآورده شدن آرزوهای آدم باشه.فرضآ الان من توی زندگیم کلآ ۴ تا آرزو دارم که خب بزرگ هم هستن اگه به این آرزوهام
برسم حس می‌کنم خوشبخت هستم حتی اگه بابتشون دردسرهای زیادی بکشم.

خوب انسانها آروزهای زیادی دارن و همچنین ما انسانها وقتی به آرزو هامون میرسیم باز هم آرزو های جدیدی پیدا می کنیم چون انسانها با امید و آرزو هاشون زنده هستند.من مطمعنم حتی اگر شما به آرزوتون برسید باز هم چندتا آرزوی جدید دیگه پیدا میکنید انسانها توی این دنیا پیوسته آرزو می کنن و برای آروزهاشون تلاش میکنن و این موضوع ادامه داره تا اینکه یک روز بمیرن.

به فائزه قهرمانی‌: خب نمی‌تونم با بحث شما به صورت کامل موافقت کنم ، من دوستان زیادی دارم و این هم یکی از اون
چیزهای هست که برای من امتیاز بزرگی محسوب می‌شه و اون هم چیزی نیست جز هم صحبتی با گروه زیادی از آدم‌ها
در طیف‌های سنی ، فکری و شغلی متفاوت.بارها شده افرادی که سن زیادی دارن ازشون پرسیدم چه آرزوی دارید که گفتن
هیچ چی.و هر چی می‌خواستن رو به دست آوردن.حتی یه بار سئوال کردم مثلآ آرزو نداری بچه‌هات موفق و سلامت باشن.
که گفتن خب هستند .یعنی میشه رسید به روزی که دیگه هیچ آرزوی نیست و می‌شه با آرامش روی یه صندلی لم داد
و بی استرس خوابید و …

سخن جالبی بود ولی خیلی دقیق نیست

خوب اونایی که میگن دیگه آرزویی نداریم اشتباه میکنن چون
هر انسانی وقتی مییاد به این دنیا باید خودشو بشناسه و به نظر من بزرگترین آرزو برای هر انسان خود شناسی و شناخت خداست
رسالت انسانها در این دنیا به غیر از رسیدن به آرزو ها و امیال خودشون باید به درک درستی از خودشون و فلسفه خلقتشون برسن این باید آرزوی اصلی هر انسان باشه که معمولا هیچ انسانی به این موضوع فکر نمی کنه و تلاش نمی کنه همه ی ما انسانها وقتی فقط به آرزوی دنیویمون میرسیم بی حرکت میشم و دیگه به تکامل روحمون نمی پردازیم
و میمیریم بدون اینکه درک درستی از خودمون پیدا کنیم
هر چند که اصلا خیلی ها به اون دنیا اعتقادی ندارن و همه چیز رو توی این دنیا میبینن

نظر من اینه که ادم نباید خوشبختی رو به شکل یه هدف ببینه مثل یه نقطه ای که باید بهش برسی و و قتی رسیدی تمومه اونجوری خوشبختی معنی خودشو از دست میدهخوشبختی رو باید تو لحظه لحظه جستجو کرد

انسان ها همیشه کمال طلب هستند،پس اکثر انسان ها همیشه معیار حوشبحتی برای انها تغییرمیکنه وقائدتا بدنبال خوشبختی دوان.