کشکول ۱۰

از شخصی پرسیدند که: چرا مرغ گاهی یک‌پای خود را بلند می‌کند ؟

گفت: اگر آن پای دیگرش را هم بلند کند می‌افتد.

گفتند که : چرا صیاد وقت صید یک چشم خود را هم می‌گذارد ؟ گفت : برای آنکه اگر هر دو چشم خود را

بهم بگذارد جائی را نخواهد دید.

کشکول ۱۱

زنجره‌ئی [حشره کوچکی شبیه به ملخ] در فصل تابستان تمام اوقات خود را به عیش و عشرت و آواز‌خواندن

گذرانید، همینکه فصل زمستان رسید و هوا سرد شد و برف و باران آمد ملتفت گردید که ابدآ آذوقه برای زمستان

خود تهیه و تدارک ننموده.

از بی غذایی و کثرت فقر و فاقه افسرده و ملول گردیده صورت حال را پیش مور همسایه خود برد

و از او مقداری آذوقه قرض خواست که در زمستان گذران نماید و در سال آینده در سر خرمن با منفعت

آن،ادا کند.خلاصه آنچه فروتنی و تملق نمود فایده نبخشید و مورچه از قبول خواهش او امتناع

نموده گفت که :

آنچه ما برای زمستان ذخیره کرده‌ایم به کد یمین و عرق جبین بوده و باندازه کفاف خودمان است،

اگر بخواهیم چیزی از آن وام دهیم ما هم عنقریب مثل شما محتاج خواهیم شد.

تو در موقع تابستان چه میکردی؟!و چرا فکر نکردی که مایحتاج خودت را برای زمستان تهیه و جمع‌آوری

نمائی؟! گفت:‌آقا جان تابستان را به سیر و گشت و آوازه خوانی مشغول بودم و همسایگان لذت میبرند.

مور جواب داد: حالا که اینطور است معلوم می‌شود که بی عار و بی قید و لاابالی هستی بهتر آن است

که در زمستان هم با شکم گرسنه برقصی.

گفت:

در کارت نه بینم هیچ نقص !     /     وقت گرما خوانده‌ ئی حالا برقص

پیوست: بخوانید دیگر کشکول‌ها را !