اول بار شیش سالمون بود که تو یه تیکه کاغذ پاره سر بازار درباره انواع قمه‌ها خوندیم و کیفور شدیم.

توی اون کاغذ شکل یه قمه ضامن‌دار رو اینجوری کشیده بود :

وقتی اینو خوندیم نشستیم یه طرح زدیم مثه ماه شب چارده از یه قمه ضامن‌دار فرد اعلی به شکل محترم زیر:

بعدش اونو به سر سیبیل‌های عالم،بزرگون شهر نشون دادیم؛هر کس می‌دید می‌گفت این عاج فیل چیه کشیدی،نقاشی

من عاج فیل نبود،قمه ضامن‌دار بود.

ولی خب چه کنیم از اونجا که رقیق‌القلبیم نشستیم نقاشی رو شکسته‌بندی کردیم و اینجوریش کردیم :

بزرگ‌ترا که اینو دیدن بهم توصیه کردن به جای این سوسول‌بازی و نقاشی کردن برم پی کار و کسبی بلکه

تو آینده واسه خودمون کسی بشیم.اینجوری شد که تو شیش سالگی آقاتون رو از پیکاسو شدن دور کردن و مام آرزومون

رو به گور بردیم.

این بزرگ‌ترام اگه همچین ولشون کنی نمی‌تونن از هیچ چی سر دربیارن.اینجوری شد که از سر ناچاری

رفتم سربخت قصابی و شدم قصاب…

[از کجا معلوم شاید ادامه داشته باشد...]

پیوست:

طبعآ این داستان برداشتی از شازده کوچولو خواهد بود.اگر هنوز کتاب شازده کوچولو را نخوانده‌اید به سایت شاملو

بروید و یا کل متن کتاب را به رایگان بخوانید و همچنین می‌توانید با صدای شاملو به داستان گوش فرا دهید.

متن و صدای کتاب شازده کوچولو

پیشنهاد می‌شود :

لحاف

متوسط‌ ترین داستان متوسط دنیا

همچنین : لابد فکر می‌کنید عکس اولی خود حضرت والاست؟