خیلی با حال بود
ترکیدم از خنده
اما واقعاً من همیشه می گم:
به نظرم کارتون های قدیم بار مفهومی بیشتری داشتند اما کارتون های الان فقط قشنگند!همین.
سه بعدی،طبیعی و… شدند اما دیگه داستان آموزنده ای ندارند
ولی قبلاً کارتون ها ساده بودند اما با بار مفهومی زیاد
————————–
از کارتون که بگذریم واقعاً جامعه امروز را هم می شه وی این قصه دید!
کسایی که ذاتاً خوب و معصومند برای یک مشت دلار و این که شکمشون گشنه نمونه مجبورند انسانیت خودشون را بفروشند و رو به کارهایی مثل کیف قاپی ، قالپاق تزدی و… بزنند
از اون طرف هم کسایی هستند که از بس که توی تکنولوژی قرق شدند دیگه واقعاً حواسشون به دور اطرافشون و اتفاقاتی که داره دور و برشون می افته نیست
به قول انیشتین خدا بیامرز: این واقعآ وحشتناکه که تکنولوژی ما از انسانیتمون پیشی گرفته.
با از یه طرف دیگه هم یه عده هستند از بس بی درد هستند خوشی زد زیر دلشون و هزارتا کار غیر عاقلانه می کنند!
شرمنده پر حرفی کردم
یا علی

به ایمان: دقیقآ‌ این داستان بار اجتماعی داشت خیلی‌ها که در گذشته بچه‌های معصومی بودند امروزه متاسفانه
به راهی غیر از سعادت رفتن حال یا خودشون مقصر بودن یا شرایط اجتماع و اقتصادی و…
و یا حتی فرهنگ…

قشنگ بود ، با این اسم ها خاطراتمون زنده شد .این کارتون ها یه جورایی رو افکار ما تاثیر می زاشت . خیلی ها از ما هم نیک نیم هایی از شخصیت این داستان ها برا خودمون انتخاب کردیم .

سلام
کلی خندیدم خیلی قشنگ بود و خاطرات زیادی رو برام زنده کرد ممنون بابت معرفی مجله در اولین فرصتی که وارد دنیای متمدن شدم می گیرمش.

جالب بود

وای خیلی خنده بود
ولی خودمون جامعه ی ما هم دست کمی از این متن نداره شایدم بدتر !

میشه بگید این مجله کجا گیر میاد؟

به میلی دالتون:دکه‌های روزنامه‌فروشی میارن کلآ‌ تنها روش پخش مجلات و روزنامه‌ها تو ایران همینه باید بری
بگی مجله پیل بان میخوای،‌از دکه‌های معروف تر و بزرگ‌تر سوال کن .

چقدر این متن وافعیت های جامعه رو خوب بیان کرده بود و البته خاطرات نوستالژیک دوران کودکی و کارتون های ساعت ۵ بعد از ظهر رو…

با درودی بیکران بر حضرت والا حقیقت تلخ است ……..

خدمت حضرت والا ارادت داریم.

به افشین سلحشور:ارادت از ماست قربان .

کارتون‌های قدیمی را در فروشگاه آوا به صورت آنلاین تهیه کنید:

http://www.avadvd.com/products/cartoon

سلام
اسم قشنگی برای خودت و البته وبلاگت انتخاب کردی . من هادی هستم . نویسنده داستان یکی بود یکی نبود . وقتی دیدم داستان من رو پشسندیدی و توی وبلاگت گذاشتی خوشحال شدم . وقتی نظرات بازدید کننده هات رو خوندم خیلی بیشتر خوشحال شدم . اما یک کم متعجب که چرا اخلاق نویسندگی رو رعایت نکردی . معمولا ً برای این برداشتها منبع و یا عنوان نویسنده رو برای اطلاع خواننده ها اعلام می کنن . کاری که احتمالاً شما از روی سهو فراموش کردید انجام بدهید . ممنون میشم در این رابطه اقدام کنید .

به هادی:سلام,من در متن اشاره کردم که این متن از مجله پیل بان هست که کاملآ واضح در انتهای پست مشخص هست
به هر حال اینجا یک وبلاگ هست که دوستان زیادی اون رو مطالعه می کنن و اعتبار خودش رو هم داره . من مجله رو نگاه کردم
اسم شریف شما در پای مطلب نبود اصلآ اسمی آورده نشده بود.این متن رو هم در بلاگ شما دیدم که البته کاملتر از این متن بود
و طبعآ بعید هست مجله ای اونو کامل چاپ بکنه خب متن شما مربوط به سال ۱۳۸۸ هست در صورتی که این مجله ای که من
استفاده کردم مربوط به سال ۱۳۸۶ . در مجموع من منبعی که از اون استفاده کردم ذکر کردم که مجله پیل بان شماره ۶۷ / ۶۸ هست
در صورتی که حقی از شما ضایع شده می تونید به سراغ مجله مذکور برید.( البته ممکنه شما دوست محترم تازه وبلاگ رو شروع کرده باشید
و دست نوشته های قدیمی رو منتقل کرده باشید منظورم این هست من نمی تونم منکر نویسنده بودن شما باشم )