سلام همین صدا وسیما هم که هر چند یبار به مناسبت عید مثلا میاد و با بازیگرهای مسخره ی سریالهای دوزاری برنامه میذاره .بعد خانمی که توی سریال با هفتاد هزار من مقدسات وچادر و اینا ظاهر شده بوده یهو با قیافه ی بزک کرده و تیپ آنچنانی میاد توی صحنه و هر وقت نوبت فضل پراکنی شون میشه دوربین تصویرشو از دور نشون میده(اصطلاح شو نمیدونم) .پر حرفی کردم sorry

به ستاره:‌بله،متاسفانه خیلی از این بازیگرها دو رو هستن.واقعآ‌ فرقی هست بین بازی فردی مثل عزت‌الله انتظامی با بازیگرانی
که می‌دونن جوون هستن و باید بیشتر کار کنن ولی همش در فکر شهرت و چند تا مصاحبه و اینا هستن ……
متاسفانه روح هنر این نیست.هنر اون دانشجوی رشته هنر هم که فقط از هنر شال گردن رنگی انداختن و کلاه کج بر سر
گذاشتن رو یاد گرفته هم نیست.هنر روح آدمی هست،اثر هنری حرفیست که از دل برآمده فرقی هم نداره که چه کسی
گفته قبلآ‌ در همین بلاگ از هانری روسوی مازندران همان پیرزن شصت ساله نوشتم اون زن هم هنرمند بود چون حرف
دلش رو میگفت وبه فکر پول و ظاهر‌سازی نبود….

سلام بر شیخ ما …

آخ …. حرف دل مارو زدی آقا !

راهی نیست ، همینه که هست . باور کن . نه تنها سینما ، ورزش ما هم وضع خوبی نداره ، به لجن کشیده شد ؛ …. .
–توضیح حضرت والا:نقطه چین آخر کار دست حضرت والاست–

به Milad :‌دقیقآ،‌ببین وقتی فرهنگ در جای و کاری وجود نداشته باشه اونجا به قول شما به لجن کشیده
می‌شه.طرف به راحتی حاظر میشه کلمات رکیک به کار ببره،من قبلآ‌ هم در یه پستی به نام گلادیاتورهای
مدرن نوشته بودم ورزش یعنی چیزی که به بدن انسان نفع می‌رسونه اینکه حالا طرف زندگیش بشه ورزشه
و یا شغلش بشه ورزش مضحکه بعد یه عده برن ورزشگاه ورزش تماشا کنن !‌ به اونا چی می‌رسه ؟
ما انسان‌ها برای خودمون یه سری تعاریف درست کردیم یه عده هم که کم هم نیستن توی این موضوع
منفعت دارند و میان بهش بال و پر می‌دن…….

تقریبا” شبیه فیلم سوپر استار…
که همین نوشته های آقای میرفتاح رو به تصویر کشیده..
پر از زرق و برق اما در درون …

این قضیه تو هنر موزیک ما هم وارد شده …از نظر من همین چند وقت پیش داشتم بهش فکر میکردم ..

نیگاه قبلا” اکثر خواننده های ما خودشون هنر مند بودند حالا «هر هنری که نوازندگی و موسیقی برسه »
اما الان با پیشرفت جلوه های ویژه و استودیوم ها و کسانی که این کارو میکنند..
آدم فقط کافی یه ته صدایی داشته باشه و « پـــــــول »

به SAfiLo : دقیقآ همینجوری هست.صرفآ پول باید داشته باشی البته مردم هنرمند واقعی رو از هنرمند جعلی
تشخیص میدن.تفاوت ها خیلی زیاده برای همین جای نگرانی نیست فقط قسمت بد ماجرا اینجاست که هنرمندهای
واقعی از محیط زده میشن و حس میکنن کارشون ارزشش رو از دست میده که اون رو هم طرافدارها می تونن براشون
رفع کنن….

سلام
یکی از مضحک ترین کارهایی که آدم میتونه بکنه اینه که بشینه ۵ صفحه بخونه راجع به اینکه فلانی چه رنگی رو دوست داره یا دوشنبه ها چی میخوره یا قهوشو در چه جهتی هم میزنه و …
ولی خوب الان اکثر محافل مثلا هنری یا ادبی یکی از قوانین اجتناب ناپذیرشون همین تیپ و ایناست و کاش فقط این قوانینشون شامل ظاهر پوششون باشه که تو حرف زدن و نشست و برخاستشونم دخیله و چه افکار بی پایه ای رو تحویل آدم می دن.

به zoha : البته ولی پرفایده هست اگه کسی بخواد از زندگی فردی موفق مطلع بشه اینکه روش زندگی کردنش
چطوری هست.ولی سردرآوردن از زندگی فردی که خودش یه آدم معمولی هست برای همه جالب نیست البته
بد نیست بعضی موقع ها از آدم معمولی ها هم باخبر باشیم .

با حضرت والا موافقم…
از نظر ما آره مضحک و لی خوب خالی از لطف هم نیست…
اگه دقت کرده باشید تمام آدم های بزرگ یه چی تو همین مایه دارن واسه خودشون…ولی با کمی تفاوت

سلام
سطحی نگری وپرورش آدمهای سطحی نگر تو این مملکت خیلی وقته باب شده….ارزشهای نسل جوون متاسفانه در همه زمینه هاکمرنگ وبیرنگ شده…علتش هم کاملا واضحه….توی عصر ارتباطات ،جوونهای ما در معرض بمباران اطلاعاتی دنیا قرار دارند و متاسفانه ما چیزی برای عرضه به اونها نداریم…از آشنایی با فرهنگ غنی پارسی تا تاریخ و تمدن چند هزار ساله…..مگه چیزی هم برای ما گذاشتند که بخواهیم به جوونها عرضه کنیم…وقتی درون یک جوون تهی باشه، در مقابل هجوم اطلاعات(از همه لحاظ) اعتماد به نفسی نداره که بخواد تحت تاثیر قرار نگیره….رسانه های ما هم که خودشون تو این آشفته بازار اگه به این وضعیت بیشتر دامن نزنند، خیلی باید ازشون تشکر کنیم..

به آتوسا :‌نظر متین و به جایی بود و من هم باهاتون موافق هستم .

احسنت. واقعا نظرات جالبی دوستان دادند.
اما من یاد این قول سعدی شیرین سخن افتادم
“یکی را گفتند ادب از که آموختی گفت از بی ادبان.”