سلام
منو بردید به دوران کودکی، به روزهایی که کلی با بقیه بچه ها سر نوبت بازی دعوام میشد، این بازی به دلیل ساده بودنش خیلی طرفدار داشت…
سپاس

اگه قارچ نمیخورد پس چجوری بزرگ میشد ؟!

به ITLine : درسته ها ! آره خب قارچ سبزا رو میخورد یهو بزرگ میشد البته باز هم می پرید روشون برنمی داشت
بزاره دهنش که . ولی خب ایراد فلسفی گرفتید درست هم هست.

به zoha : درباره ساده بودنش یادم رفت بگم که همین آقای طراح ژاپنی مدت زیادی رو برای شرکت نیتندو وقت
گذاشته تا این بازی رو ساده کنه و همین قالب بازی در ۲۰۰ مورد بازی دیگه تاثیر گذار شده و این سبک روان
و ساده رو محبوب میکنه .

super mareyo

اه ، یادش بخیر ، چه دورانی بود ، چه بازی هایی بودند ، اون هواپیمای آتاری رو هم که یادتون هست دیگه … ، راستی اون قدیما کارتون های باحالی هم پخش می شد ها …

یا حضرت والا (ب.ژ) روحی فدایت، بسی از خواندن مجددتان مشعوف گشتم، اینک که این سطور مینگارم اشک در چشمانم جاری گشته باشد که روزی مجدد به دیدارتان مشرف گردم
بیا از این عالم فانی همه یی غم و بی خیال بگزریم
که این دو روز دنیا هیچ نیست، دیدار حضرت والا خوشتر است

به سهیل : ای سهیل ! بر همه پوشیده باشه بر من پوشیده نیست که این اشک تو به خاطر فرو رفتن انگشتت
توی چشمت و یا دیدن فیلم هندی در حین کامنت گذاشتن بوده و لا غیر ! وگرنه از کی تا حالا تو برای من اشک
ریختی که این بار دومش باشه ) . ولی جدای از جدی از شوخی بگم که دل ماهم برات تنگ شده خب لامصب !
امیدوارم هرجا هستی پیروز و موفق باشی و الان دوگوله ما بهمان اطلاع داد که فک می کنه که تو در حال
تداراک بادا بادا مبارک بادا هستی که اگه اینجوری باشه و از حضرت والا اجازه نگرفته باشی ایشالا کچل بشی و
از همین چیزا و اگه هم تدارک نگرفتی که با همین دمپایی بر ملاجت می کوبم بلکه آدم بشی.
مخلصت
حضرت والا مامبوجامبو
در یک بعدظهر تابستان سال یک هزار و سیصد و هشتاد و هشت

خیلی عالی بود

راستش رو بخواهید من هنوز هم که هنوزه یه وقتایی که توی شرکت قاط می زنم میام سراغ سوپر ماریو و حالی به حولی….:-)

بابا حوصلم سر رفت یه پست بزن دیگه

یادش بخیر…با میکروی خاله بازی میکردیم. دوستش داشتم.