با درودی بیکران حیف که ما این دوران را پشت سر گذاشته ایم .
خسته نباشید .

اوه اوه نگو که حالم شدیداً بد شد :تهوع

به نیلوفر : چرا حیف ! خب دعا کن که خلاص شدی ، البته نیاز به دعا کردن نیست.در
پس این تهوع چیزی شفاف و واضح خوابیده ، عمری که از ما کاسته شد در یک نبرد
و شاید مسابقه ای نابرابر برای کسب علم ….

به ندا.ح : شما دقیقآ منظور من رو درک کردین .

حضرت والا به درستی که در این جو همیشه حالمان خراب است که این گوشه ای از این اقیانوس بی کران است که ما را متهوع می کند و خود نمیدانیم

آری سهیل عزیز ما در گوشه ای از اقیانوس بیکران متهوع میشویم از اعمال خود و شاید دیگران !
تو رفیق همیشه شفیق خوب میدانی که به تظاهر و یا لیست کردن اینها نیست بلکه گویی دردی
ابدی من را فرا گرفته که نه راهی برای فریاد میابم و نه راهی برای درمان ، باشد این ها هم کنار
مابقی مصیبت ها .

حضرت والا ی محترم من تیتر شما رو ندیدم .فکر کردم اینهارو لیست کردید برای بچه درسخون ها میبینید که نوشته ام خسته نباشید که زحمت کشیدید لیستشون کردید.
دوم اینکه من بچه مثبت بودم (نیشخند) حالا هم میشینم میخونم اگر اینکارو نمکردیم پس چه میکردیم میرفتیم معتاد میشدیم خوب بود؟

به نیلوفر : کجای این بحث بر روی مثبت بودن و یا منفی بودن افراد است ! تو گویی تنها کسی که
درس میخواند مثبت هست و مابقی رفته اند و معتاد بر لب جویی نشسته و مافات دنیا پس میدهند.
نه نیلوفر بانو بحث بر روی اصول هست اینکه چه باید میکردیم و نکردند در حق ما ! اینکه آیا اینگونه
است رسم “علم اندوزی” . آیا کسانی که با آموزشگاه و کتاب تست چاپ کردن کیسه ای گشاد
برای خود دوختند نقشی در تولید علم داشته اند . بماند نیلوفر بانو کنار باقی نا واضحات ذهن ما
این بحث .

یاد اون شعر نوی مسعود شصتچی توی مرد ۱۰۰۰چهره افتادم!

آقاجان “فراگیر پیام نور” رو یادت رفت بنویسی
الله وکیلی اندازه کل تیراژ سالانه کتاب در کشور فقط تراکت در شهر تهران پخش می کنه ….