خیلی وقت ها از زمونه گله می کنیم که فلان دوستم که این همه بهش محبت کردم دست آخر نامردی کرد و یا اینکه فلان

فامیل دست آخر برگشت چنین و چنان کرد.همواره از این ناله می کنیم که اولش اینطوری نبود بعدآ خودش رو نشون داد.

همه این ها بر میگرده به سه تا طرز تفکر  !

۱ – همه بد هستن مگه خلافش ثابت بشه .

۲ – همه خوبن مگه خلافش ثابت بشه .

۳ – به مردم شناسیت برمی گرده ، بر حسب تجربه همون اول می تونی تشخیص بدی که خوبه یا بده .

من جز دسته سوم هستم و البته قدری هم مخلوط با تفکر دسته دوم ولی باز هم به این نتیجه میرسم که تفکر دسته

اول بهتر هست !  چرا ؟ متاسفانه یا از خاصیت های عصر کنونی هست و یا اینکه در این خطه دنیا چنین شده

که  ” مردی ” و ” معرفت ” جای خودشون رو تقدیم کردن به ” نا مردی ” و ” بی معرفتی ” البته آمیخته با بی

مهری . تمام این چیزها موقعی باعث ناراحتی میشه که شما از در دوستی و معرفت در بیاید ولی طرف مقابل

شما بعد از مدتی دگرگونه رفتار کنه . البته من این چیزها رو از ” اخلاقیات ” میدونم که به هیچ وجه ربطی

به ” حساب گر ” بودن افراد نیست بلکه از ” بی اخلاقی “  و تربیت نا صحیح نشات میگیره و گرنه بالاخره

باید مرزی برای ” انسان ” بودن وجود داشته باشه . کار زار سختی خواهد بود برای انتخاب یک دیدگاه برای

برخورد با دیگران . شما جز کدام دسته تفکر هستید و آیا می توان بر این دسته ها افزود ؟