داستان معروف مرغی که هر روز یه تخم طلا میزاشت رو یادتون هست همونی که صاحبش کم کم

حرص برش داشت و تصمیم گرفت مرغ رو بکشه و کل طلاها رو از شکمش بیرون بیاره ولی توی شکم خانم

مرغه از طلا خبری نبود ….

خب اینو گفتم که بریم سر فلسفه این بار ، دوستی ، فامیلی و آشنا بودن ما با بقیه که برامون مفید هستن

شبیه همین مرغ تخم طلا هست یعنی خیلی ها رو اطراف خودمون میشناسیم که برای ما مفید هستن

حالا هر چه هم اندک ولی بازم مفید هستن و مثه این میمونه که برای ما هر روز ، هر ماه و شاید هر سال

یه تخم طلا بزارن ولی بعضی اوقات ما هم حریص می شیم و تصمیم می گیریم که یه دفعه به کل طلاها

برسیم ، می زنیم و شکم دوستمون رو پاره می کنیم ، حالا نه اینجوری ها ! همین که یه درخواست بزرگ از

دوستمون بکنیم و اون رو توی وضعیت خاصی قرار می دیم باعث می شه که دیگه دوست ما همون یه

تخم طلا رو هم برای ما نزاره و اون رو از دست بدیم ، خوبه که قدری خواسته ها و انتظاراتمون رو از دیگران کاهش

بدیم و فکر نکنیم که قراره اون ها برای ما هر کاری انجام بدن حتی اگه صمیمی ترین افراد به ما باشن .

پس به روزی یه تخم طلا بسنده کن و به فکر کشتن مرغ نباش که فایده ای نداره .

پیوست ۱ : بخوانید دیگر فلسفه های مامبو جامبوی را !