من معتقدم آدم ( و شاید هر موجودی ) نباید از هیچ کس و هیچ چیز بت بسازه. به این دلیل

که اگه از اون چیز و یا اون کس بت بسازی دیگه نمی تونی اونو بشکنی و با حتی اگه موفق به

شکستن اون هم بشی تا سال ها درگیر این هستی که چیزی رو که می پرستیدی و قبولش داشتی ،

حالا دیگه قابل ستایش نیست.

مثال واضح تر بزنم : مثلا من می گم مایکل جکسون یه اسطوره تکرار نشدنی موسیقی پاپ هست.

و روی این موضوع کلی تاکید می کنم. یه دفعه می بینم که این فرد که یه بت شده برای من ، یه طوری

رفتار می کنه که دیگه قابل ستایش نیست.

” هر وقت از هر چیزی بت بسازی ، دیگه نمی تونی اونو نقد کنی و مجبوری فقط اونو تایید و تحسین کنی ” .

جالبه بدونید که مغز انسان کارخونه بت سازیه !

خیلی حالت های دیگه هم وجود داره. مثلا دوستی ها ، یه مدت با یه نفر دوست می شی و از اون طرف

برای خودت بت می سازی که این اینجوریه ، وفاداره و هزار تا چیز دیگه . چون اون برات بت شده اگه یه

کاری کرد که تو فکرشو نمی کردی . دچار مشکل روحی می شی ! ولی اگه پیش خودت از اون بت نسازی

این اتفاق نمی افته.

” پس از همین لحظه کارخونه بت سازی رو تعطیل کنید “

تاریخ نگارش : ۱۸م شهریور ۱۳۸۷