سال ۱۹۹۰ ابر نواختری با نام ۱۹۸۷A در رصدخانه Las Campanas در شیلی کشف شد.تنها ۳ سال بعد هابل

تصویر زیر را از این ابرنو اختر برای دانشمندان ارسال کرد.ابرنواختری که حلقه‌های صورتی رنگ دور آنرا

فرا گرفته و به نظر توده‌ای از ابرهاست.

سال ۱۹۹۲ هابل تصویری از ابرهای بین کهکشانی که در مجاورت زمین بود را ارسال کرد.البته کلمه مجاورت

قدری نسبی‌ است.این ابرها نزدیک به ۲۰ هزار سال نوری از زمین فاصله داشتند.

سال ۱۹۹۲ دانشمندان اولین تب اختر را کشف کردند.ستاره‌ای که گردشی نوترون وار دارد و پالس‌های رادیویی

ایجاد می‌کند.و در همان سال هابل تصویری از این تب اختر برای بشر ارسال کرد.

سال ۱۹۹۳ هابل تصویر زیر را ارسال کرد توده‌ای غلیظ از ابرهای پیرامون یک سحابی.رنگ این توده به خاطر

گوگرد است که بی‌شک محل تولد صدها ستاره جوان.

سال ۱۹۹۴ هابل تصویری از برخورد ستاره دنباله دار کفاش[ShoeMaker] به مشتری برای دانشمندان ارسال

کرد.تصویری واضح قبل از برخورد.

Messier 100 نمونه‌ای از بزرگترین کهکشان‌های حلزونی شکل که در سال ۱۸۵۰ کشف شده بود ولی باید

تا سال ۱۹۹۴ صبر می‌کردیم تا هابل تصویر آنرا برایمان ارسال کند.

سال ۱۹۹۵ هابل کمک کرد تا دانشمندان ستاره کوتوله قهوه‌ای GL229B را که کشف کرده بودند درست تر درک

کنند.کوتوله قهوه‌ای درباره اندازه و فاصله مشتری تا زمین است که با کمک هابل دانشمندان محاسبه دقیقی انجام دادند.

سال ۱۹۹۵ مشهورترین و سمبلیک ترین تصویری که هابل از فضا برای بشر فرستاد تشکیل ستو‌های عظیمی از گاز

در اعماق فضا چیزی که به درک دانشمندان از منبسط شدن کیهان کمک کرد.

سال ۱۹۹۶ هابل تصویری از یک کهکشان اخترنمای فعال ارسال کرد.کهکشانی که در وسط آن ستاره‌ها در حال

شکل گیری بودند و همچنین در تصویر به صورت مشخص انفجارها و گرما دیده می‌شد چیزی که هیچ تلسکوپ

معمولی قادر به ثبت آن نبود.

سال ۱۹۹۷ بعد از اینکه ناسا شاتل را در طی یک سرویس فضایی تعمیر کرد.هابل این تصویر را که یک منظره

وسیع از ستاره‌های خوشه‌ایست که در اطرافش ستاره‌های جوان در ابری از گاز و غبار در حال تولد هستن

ارسال کرد.

در سال ۱۹۹۷ در حالی که هابل شکل گیری کهکشان‌ها را رصد میکرد توانست پستاب‌های اشعه گاما

را که در اثر انفجار به وجود می‌آید رصد کند در تصویر با نشانه‌ای سفید رنگ کهکشان دور دستی مشخص

شده که این پستاب‌های اشعه گاما از آن صادر شده است.

سال ۱۹۹۸ هابل تصویری از نمای نزدیک از کهکشان قنطورس ارسال کرد.تصویری که مبنای بحث

دانشمندان برای وجود داشتن چاله‌های سیاه فضای قرار گرفت.

سال ۲۰۰۴ و بعد از کارهای فراوانی که از تصویر سال ۱۹۹۸ بر روی سیاه چاله‌های فضایی انجام شده بود

این تصویر هابل از دو کهکشان که در کنار هم قرار داشتند ولی به هم برخورد نمی‌کردند شاهدی بر وجود

سیاه‌ چاله‌های فضایی بود.

سال ۲۰۰۴ هابل تصویری از اعماق جهان هستی برای بشر ارسال کرد تصویر یکی از اولین کهکشان‌های

که بعد از پدیده بینگ بنگ به وجود آمده است.

سال ۲۰۰۵ هابل تصویری از نزدیک ترین کهکشان کوتوله نزدیک به زمین را ارسال کرد.کهشکانی که نام

NGC 1569 بر آن نهاده شد.یک ابر نواختر که از جمع شدن صدها ستاره تشکیل شده.این کهشکان فعال بوده

و در حال زایش ستارگان جدید است.دانشمندان با مطالعه آن سعی می‌کنند به چگونگی شکل گیری کهکشان

خود ما پی ببرند.

تصویر زیر در سال ۲۰۰۶ و در حین جشن گرفتن شانزدهمین سال ارسال هابل به فضا از کهکشان M82 گرفته شد

همچنین پرتوهای اشعه ایکس را نیز به این عکس چند لایه اضافه کردند.

سال ۲۰۰۷ تصویری شگفت انگیز از سیاره مشتری.و طوفان‌های در سطح آن.تصویری که نشان از یک

سیاره نا آرام و متلاطم دارد.هابل دید ما را به جهان هستی باز کرد.

سال ۱۹۳۰ دانشمندی به نام Fritz Zwicky بحثتی را مطرح کرد که باید بین کهکشان‌های خوشه ای چیزی

وجود داشته باشد تا فضای خالی بین آن‌ها را پوشش داده و موجب شتاب بخشی به آن ها شود او نام این

فضا را ماده سیاه نهاد عکس زیر که توسط هابل در سال ۲۰۰۷ گرفته شد مدرکی برای وجود ماده سیاه است.

سال ۲۰۰۸ هابل تصویری ارسال کرد که بر مبنای آن دانشمندان استدلال کنند که ماده سیاه از برخورد

دو یا چند کهکشان به وجود می‌آید.

سال ۲۰۰۹ یکی از باشکوه‌ترین تصاویر هابل.کهکشانی شامل هزاران ستاره آبی رنگ که در حال تولد و شکل‌گیری

هستند.طبق گفته ناسا آن‌ها ۱۰۰ برابر بزرگتر از خورشید ما هستند.